organisator van digihulp

Mensen botsen dagelijks op digitale drempels: een online formulier dat niet opent, een QR-code die niet wil scannen, een app die te ingewikkeld is. En dat gaat verder dan louter technische uitleg, het gaat ook over vertrouwen, veiligheid en inzicht.

Geen wonder dat bijna één op drie gebruikers hulp vraagt aan een derde partij om online administratieve handelingen te verrichten. Bij jongeren van 16 tot 24 jaar ligt dit cijfer zelfs nog hoger. Bijna vier op de tien jonge internetgebruikers vraagt externe hulp wanneer ze een online administratieve, bank- of gezondheidshandeling moeten uitvoeren. En ook personen die afkomstig zijn van buiten de Europese Unie geven vaker aan hulp te moeten zoeken, net zoals personen die lager opgeleid zijn. Wat bovendien niet vergeten mag worden, is dat personen die geen hulp vragen daarom niet per se geen problemen ervaren. Uit onderzoek blijkt immers dat dit eerder kan wijzen op een zekere mate van isolement (Barometer Digitale Inclusie, 2024).

Precies daarom organiseren steeds meer bibliotheken zelf digihulp, waar bezoekers terechtkunnen met al hun dagelijkse vragen en de problemen waarop ze botsen in de digitale wereld. Dat kan continu zijn, doorlopend tijdens de openingsuren van de bib. Maar evengoed tijdens afgebakende inloopmomenten die volgens een vast patroon herhaald worden. Of van week tot week in een ander filiaal ingericht worden. Er zijn veel mogelijkheden, wat kenmerkend is, is dat de bib de organisatie zelf in handen heeft. Het is de bib die vrijwilligers (of andere profielen) werft, hen ondersteunt en alles wat logistiek is, in goede banen leidt. 

De kracht van deze aanpak zit in de nabijheid en het ritme: mensen mogen terugkomen, mogen herhalen, en mogen opnieuw vragen stellen. Digitale zelfredzaamheid groeit hier in kleine stappen, zonder druk